Polska coraz mniej widoczna na rynku węgla

Coal train running in the midwest.
Choć na przestrzeni ostatnich kilku lat obserwować można trend spadkowy w wydobyciu węgla, to na rynku Unii Europejskiej Polska jako producent węgla wygląda naprawdę nieźle. Według Centrum Adama Smitha w 2009 roku Polska odpowiadała za 60% całkowitej produkcji węgla w UE, a Kompania Węglowa jest największym producentem węgla w całej Europie.

Czy ktoś wie co to jest grafen? Dzięki polskim naukowcom ostatnio jest dość głośno o tym wynalazku. Jest to płaski surowiec składający się z atomów węgla połączonych w sześciokątne figury. Okazało się, że jest świetnym przewodnikiem, a przy tym bardzo lekki elastyczny oraz nieskończenie trwały i odporny.
Przechowywanie opału to dla niektórych wielki problem, zwłaszcza, jeśli ktoś nie posiada piwnicy lub dużej kotłowni. Mimo wszystko jeśli chcemy przechować drewno to najlepiej na dworze. Wtedy najlepiej schnie. Drewno porąbane na szczapy powinno być ułożone dachówkowo, jedna na drugiej. Ten system doskonale się sprawdza, gdyż woda opadowa będzie spływała po jego powierzchni na zewnątrz stosu. Drewno można też składować pod wiatą. Nie mniej jednak jej boków nie należy niczym osłaniać, aby opał mógł być owiewany świeżym powietrzem. Dzięki temu drewno będzie schło szybciej i bardziej równomiernie.
W Polsce wydobywa się zarówno węgiel kamienny jak i węgiel brunatny. Węgiel brunatny to skała osadowa, która powstała w trzeciorzędzie w erze kenozoicznej ze szczątków roślin obumarłych, które nie miały dostępu do powietrza. Na świecie występują także złoża węgla brunatnego z wieku jurajskiego i karbońskiego. W Polsce węgiel brunatny wydobywany jest w Zagłębiu Konińskim i Zagłębiu Bełchatowskim.
Górnicy, którzy na co dzień ciężko pracują pod ziemią, też jak każdy człowiek posiadają swoje talenty. Jednym z tych talentów, które można było zaobserwować na przestrzeni wieków było malarstwo. Górnicy choć nie mieli wykształcenia kierunkowego, brakowało im warsztatu stworzyli odrębny kierunek w sztuce. Tych którzy chętnie chwytali po godzinach za pędzel nazywano plastykami intuicyjnymi, naiwnymi, a czasem „oświeconymi”. Malarstwo naiwne wyróżnia się bowiem feerią barw i świeżością, której próżno szukać w dzisiejszej sztuce polskiej.
